03.08.2015

Bez tytułu

wiesz jak mi się śnisz?
progi zmieszane w żebra schodów
i chmury kamieni jak puch goździków
pozbawionych głów
konających sucho
to wszystko się łączy
miesza jak powietrze
z sadzą błyszczącą w źrenicach oczu

tak mi się rozdrabniasz
i mnożysz i kleisz
do ścian do sufitów
do rąk i do oczu

jak cię wyrzucić?

kolejny krzyk albo prośba
nie
skoro ci daję wszystko
po co chcesz mieć więcej

nikt o tym nie wie
nawet ja sam
widzę tylko jak dzień mi się skraca
jak słońce przygasa i tonie
w rozlanej nad wzgórzami kurtynie ze stali

i nie znam bólu większego niż ten
kiedy niczego więcej poczuć nie mogę

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>