przebaczanie

fence-426688_640
uczę się nie pamiętać
to trudna sztuka
wiecznie pamiętać
o zapominaniu

nie
nie mówię o przebaczaniu

zwykłe zapomnienie
wnosi dużo więcej
odbiera trochę obowiązków
przepraszanie i wybaczanie
stają się wtedy zupełnie nieistotne

dlatego preferuję zapominanie
owszem trwa dłużej
ale nie robi ze mnie
kłębka miłosierdzia

bo zapomnienie znika
zostawia puste miejsce
które mogę zapełnić czymś innym

przebaczenie wygodnie rozsiada
się w mojej duszy
siedzi i powtarza
wybaczyłeś
wybaczyłeś

a ja wolę usiąść
pusty
we własnym fotelu
z dala od wspomnień
mieć obok tylko stolik z kawą
poduszkę pod lędźwiami
pilot w ręku
a resztę gdzieś

lista

light-216392_640
przeglądałem wczoraj
listę rzeczy które mam
zrobić przed śmiercią

lista
jak na mnie
krótka

biało-czarna
trochę kawą ubrudzona
i z zagiętymi rogami

jest jak ogród
albo plan ogrodu
wiem co i gdzie ma być
ale tego tam nie ma
i z jednej strony
żyć bo muszę to w końcu tam umieścić?
a z drugiej
umrzeć bo tam tego jeszcze nie ma?

biegałem kiedyś po tym ogrodzie
z roku na rok
coraz łatwiej się zgubić
jest pełniej
chociaż niektóre drzewa
rosną krzywo
albo gniją w cieniu
tulipany

tak to jest robić tę listę
w moim wieku
trzeba nowe dostosować
do starego
a się to przecież nie zawsze udaje

nie mam pojęcia o robieniu list
ta wyszła jednak całkiem zgrabnie
była krótka
a udało mi się ją nawet skrócić nieco

przed śmiercią
żyć

ale jakoś tak

n

dzisiejsza noc
jest piękna

ma duszę na której
nie widać plam grzechu
oczy ma czarne
takie jakie lubię
śnię przy niej spokojnie
o mojej przyszłości

wolę dlatego noc
od każdej innej części doby
od piętnastu minut z tobą
od godziny samotnie
od dnia w pokoju pełnego
martwych ludzi

ale jakoś tak
dziwnie
a może nie
najprościej
tęsknię za tobą
jak się tęskni
za dzieciństwem
jak się tęskni
za innym sobą

gdzieś jestem inny
ale nie umiem siebie szukać
bo to bardzo ciemna noc
i lubię ją za to
bardzo